Ταξίδι στη γαστρονομία

Γενικά με την ελληνική όρο  γαστρονομία , διεθνής σήμερα, χαρακτηρίζεται η  τέχνη της  απόλαυσης εκλεκτής τροφής, η οποία περιλαμβάνει όχι μόνο την επιλογή και  παρασκευή της τροφής  αλλά και την εξυπηρέτησή της. “Γαστρονομία είναι η βαθιά γνώση όλων των όσων αφορούν την διατροφή του ανθρώπου”. Σήμερα ορίζεται γενικά ως τέχνη και επιστήμη της ανθρώπινης διατροφής.

Στο πέρασμα των αιώνων οι γαστρονομικές συνήθειες των διαφόρων λαών αποτέλεσαν μια πολιτιστική σχέση ίσως ισχυρότερη από την γλώσσα ή άλλη επίδραση. Σήμερα οι διάφοροι λαοί μπορούν να διακριθούν ανάλογα με τις γαστρονομικές τους συνήθειες, ιδιαίτερα διακριτές των βορείων περιοχών, της Ασίας, της Μέσης Ανατολής, της Μεσογείου, της Λατινικής Αμερικής, η κύρια διαφορά της οποίας προέρχεται από την τοπική παραγωγή π.χ. του  ρυζιού  στην Άπω Ανατολή, των  μπαχαρικών στο  ΝΑ. Ασία, του  ελαιόλαδου  στη Μεσόγειο, ο  αραβόσιτος  στη Λατινική Αμερική

 Η γαστρονομία έχει τη δική της ξεχωριστή θέση στην Ελλάδα.

Έρχεστε σε μια χώρα ευλογημένη με τον καρπό της ομορφιάς, που έχει κληρονομήσει από τη λεκάνη της Μεσογείου. Η ετερόκλιτη μορφολογία της ανοίγει τους ορίζοντές σας για κάθε πιθανή εμπειρία, ακόμη και για αυτές που φαντάζουν αδύνατες. Ξεχάστε πως Ελλάδα σημαίνει μόνο ήλιος και θάλασσα. Η ελληνική κουζίνα υπόσχεται να σας χαρίσει εμπειρίες γαστρονομίας που θα σας μείνουν αξέχαστες.

Εδώ θα συμμετάσχετε στο παιχνίδι της ανακάλυψης νέων εμπειριών, γεύσεων, αρωμάτων, μοναδικών τοπίων, χρωμάτων, αυθεντικών προϊόντων. Η γαστρονομία του τόπου θα σας ενθουσιάσει: παραδοσιακό ελληνικό πρωινό, πολύχρωμα πιάτα αυθεντικής μεσογειακής κουζίνας, ελληνικά τοπικά προϊόντα με ονομασία προέλευσης, εκλεπτυσμένα κρασιά, γευστικές μπύρες και τοπικά ποτά.

Ένα από τα αυθεντικά πολιτιστικά στοιχεία ενός τόπου είναι η γαστρονομία. Οι ιδιαιτερότητες της γεύσης από την κουζίνα μίας περιοχής είναι πολλές φορές συνδεδεμένες με τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της κοινωνίας της, ενώ «αποκαλύπτουν» στοιχεία της πολιτιστικής και οικονομικής ιστορίας της. Συγχρόνως η γεύση μοιάζει να είναι ένας τρόπος επικοινωνίας. Ένας τρόπος να «μιλήσει» κάποιος στην καρδιά του άλλου. Στην ελληνική διατροφική παράδοση το γευστικό αποτέλεσμα συνδυάζεται αρμονικά με την υψηλή διατροφική αξία. Δεκάδες επιστημονικές μελέτες έχουν αποδείξει την θετική επίδραση του ισορροπημένου ελληνικού διαιτολογίου στην υγεία, στην ομορφιά, στη μακροζωία. Επιπλέον, η διατροφική κουλτούρα των Ελλήνων έχει παραδοσιακά προσθέσει και μια εξωστρεφή κοινωνική διάσταση στο τραπέζι, συνδυάζοντας την γευστική ικανοποίηση με την ψυχαγωγία και την επικοινωνία, διατηρώντας μέχρι σήμερα τον απόηχο από τα αρχαία συμπόσια.

Ιταλική κουζίνα

Τα κύρια χαρακτηριστικά της ιταλικής κουζίνας είναι η ακραία απλότητα της, με πολλά πιάτα αποτελούμενα από 4 έως 8 συστατικά. Οι Ιταλοί μάγειρες βασίζονται στην ποιότητα των υλικών παρά στην πολυπλοκότητα της προετοιμασίας. Τα πιάτα και οι συνταγές,συχνά, δημιουργούνται περισσότερο από γιαγιάδες και όχι από σεφ, και για αυτόν τον λόγο πολλές συνταγές είναι προσαρμοσμένες στην οικιακή κουζίνα της νοικοκυράς.

Η ιταλική κουζίνα στο εξωτερικό

Είναι μία από τις κουζίνες που προσφέρονται από τα περισσότερα εστιατόρια στον κόσμο, αν και συχνά οι Ιταλοί δεν είναι ικανοποιημένοι με το πως τα εστιατόρια προετοιμάζουν τα ιταλικά πιάτα στο εξωτερικό.  Ένας από τους λόγους είναι η δυσκολία να βρουν τα ντόπια προϊόντα της Μεσογειακής διατροφής (γιατί είναι υψηλό το κόστος εφόσον είναι σε χώρες όπου τα εν λόγω προϊόντα πρέπει να είναι εισαγόμενα), ένας άλλος λόγος είναι παραδόξως η απλότητα.

Συχνά στο εξωτερικό (ιδιαίτερα στις αγγλοσαξονικές χώρες), πιστεύουν ότι το καλό φαγητό πρέπει να είναι πλούσιο σε συστατικά, και δεν αντιστέκονται ώστε να προσθέσουν για να γίνει το πιάτο τους πιο σύνθετο, ή για να δώσουν την εντύπωση ότι ένα πιάτο μπορεί να παρασκευαστεί εν αγνοία των πελατών (σ’αυτή τη περίπτωση εστιατόριο). Επίσης, η διάκριση στην ιταλική κουζίνα μεταξύ “πρώτου” και “δεύτερου” πιάτου δεν βοηθάει στον τρόπο κυρίως που σε αυτές τις χώρες είναι συνηθισμένοι να γευματίζουν με ένα μοναδικό πιάτο .

 La cuisine française: Η γαλλική κουζίνα

Η Γαλλική κουζίνα με τις πιο εξεζητημένες και εκλεπτυσμένες γεύσεις στο κόσμο, είναι αυτή που αποτέλεσε σημείο αναφοράς και έμπνευσης και επηρέασε καθοριστικά τις γευστικές επιλογές και συνήθειες παγκοσμίως. Οι σεφ δίνουν μεγάλη έμφαση στην λεπτομέρεια, τη χρήση φρέσκων υλικών και την παρουσίαση του πιάτου.
Τα γαλλικά κρασιά θεωρούνται από τα καλύτερα όλου του κόσμου, όπως επίσης και τα γαλλικά τυριά (υπάρχουν πάνω από 350 είδη τυριών!).
Στα γαλλικά εστιατόρια (restaurants, bistrots, brasseries) σερβίρονται από τα πιο απλά έως τα πλέον περίπλοκα και περίτεχνα μενού που χαρακτηρίζονται από έναν αριστοτεχνικό συνδυασμό γεύσεων (αυτό που οι Γάλλοι ονομάζουν gourmet).   Δεν είναι τυχαίο ότι οι γαλλικές λέξεις «menu», «chef», «maître» υιοθετήθηκαν αμέσως από όλους τους  λαούς και χρησιμοποιούνται στην καθημερινή μας επικοινωνία. Το να τρως καλά είναι ιδιαίτερα σπουδαίο για τους περισσότερους Γάλλους, οι οποίοι ξοδεύουν απίστευτο χρόνο μιλώντας για κατανάλωση φαγητού. Ακόμη κι αν δεν έχεις τα μέσα για να φας σε ένα υψηλής τάξεως εστιατόριο, μπορείς να απολαύσεις τις γαλλικές λιχουδιές αγοράζοντας τρόφιμα στην αγορά ή σε ειδικά καταστήματα, δοκιμάζοντας τις τοπικές νοστιμιές ανάλογα με την περιοχή που βρίσκεσαι.

Η γαλλική γαστρονομία ξεχωρίζει χάρη στο ταλέντο των μεγάλων της σεφ αλλά και με την άριστη οργάνωση της κουζίνας της, που την χαρακτηρίζουν ορισμένες συνήθειες. μια από αυτές είναι η χρήση εκλεκτών κρασιών που συνοδεύουν το γεύμα. Η σωστή επιλογή του κρασιού αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της τελετουργίας του τραπεζιού.

Η γερμανική κουζίνα

Ο ισχυρισμός ότι τα γεύματα στη Γερμανία δεν είναι τίποτε άλλο, παρά «διαλείμματα από την εργασία προκειμένου να τροφοδοτηθεί η μηχανή» είναι υπερβολικός.

Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει ενιαία γερμανική κουζίνα, όπως την γνωρίζουμε από άλλες χώρες. Κάθε περιοχή της Γερμανίας έχει τις δικές της σπεσιαλιτέ, μολονότι το ψητό χοιρινό κότσι (Schweinehaxe) απαντάται σχεδόν σε όλη τη χώρα.

Το παραδοσιακό πιάτο στην Ρηνανία είναι το «Sauerbraten». Πρόκειται για βοδινό κρέας μαριναρισμένο στο ξύδι. Στη βόρεια Γερμανία κυριαρχεί το «Labskaus». Είναι μια μίξη από ψιλοκομμένο βοδινό κρέας, πατάτες, ρέγκα, κρεμμύδια και παντζάρια, γαρνιρισμένα με ένα τηγανητό αυγό.

Σε αντίθεση με τα περισσότερα κράτη, στη Γερμανία δεν υπάρχει ενιαία κουζίνα και κάθε περιοχή έχει τις δικές της σπεσιαλιτέ και γαστρονομικές παραδόσεις με το  κοτόπουλο που είναι σχεδόν  αυτό που απαντά σχεδόν σε ολόκληρη τη χώρα. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών, οι εκατομμύρια των μεταναστών που μετέφεραν μαζί τους στη Γερμανία τη γαστρονομική τους κουλτούρα, δεν έμειναν αδέξια την κουζίνα της χώρας. Οι γνωστότεροι εκπρόσωποι της γερμανικής κουζίνας στο παγκόσμιο τραπέζι είναι το φούρνο της Φρανκφούρτης.

Η γαστρονομική κουλτούρα της Ρωσίας

Ανακαλύπτουμε τον γαστρονομικό πλούτο της Ρωσίας, γνωρίζοντας την τρυφερή πλευρά της ιστορίας της, μέσα από τα πιο χαρακτηριστικά πιάτα της χώρας.

Ξέρετε ότι αυτό που οπουδήποτε αλλού είναι γνωστό ως « ρωσική σαλάτα » στη Ρωσία είναι περισσότερο γνωστός ως «salat Olivier»; Ναι, ο πιο δημοφιλής -ή- εκπρόσωπος της ρωσικής κουζίνας έχει το όνομα του γαλλικού chef που το αντιλήφθηκε, χρησιμοποιώντας απλά καθημερινά προϊόντα της Ρωσικής γης. Το κουζίνα του κάθε τόπου δεν επηρεάζει μόνο το κλίμα, τις συνήθειες, αλλά και τις θρησκευτικές πεποιθήσεις ενός λαού, αλλά έχει βαθιές επιρροές από την ιστορία του.

Όπως αναφέραμε, η περίφημη ρωσική σαλάτα έχει πατέρας Γάλλος. Για την ακρίβεια ή τη σάλτα Ολίβιε «γεννήθηκε» στο τρικαρικό αυλή, στα μέσα του 18ου αιώνα, δημιουργήθηκε από τον σεφ Λυσιέν Ολιβιέ. Ο πρώτος Τσάρος που προσλήφθηκε από τους Γάλλους μάγειρες στην αυλή του, όμως, ήταν ο Μέγας Πέτρος στα τέλη του 17ου. Τότε ήταν ότι οι Ρώσοι άρχισαν, σύμφωνα με τις ευρωπαϊκές συνήθειες, να σέρβιρούν το φαγητό σε σειρά πιάτων και όχι όλοι μαζί, από την αρχή στο τραπέζι. Και βέβαια, οι πλούσιοι Ρώσοι ακολούθησαν το παράδειγμα των τσάρων και απασχολούσαν τους Γάλλους σεφ στα σπίτια τους. Όταν οι Γάλλοι μάγειροι έφυγαν από τη Ρωσία και μετά την Οκτώβρη Επανάσταση, μετέφεραν μια σειρά από δημοφιλείς συνταγές της Ρωσίας και στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Σερβική κουζίνα

Το σερβικό φαγητό χαρακτηρίζεται από ένα μείγμα Μεσογειακής, Κεντροευρωπαϊκής, Τουρκικής, καθώς και αρχαίας Σλαβικής επιρροής. Με τη Σερβία να βρίσκεται στο σταυροδρόμι Ανατολής και Δύσης, η κουζίνα της έχει συγκεντρώσει στοιχεία από διαφορετικά στοιχεία μαγειρικής από τη Μέση Ανατολή και την Ευρώπη και έχει αναπτύξει τη δική της πλούσια γαστρονομία με πολύπλοκη ισορροπία κρεάτων, λαχανικών, τυριών, φρέσκων αρτοσκευασμάτων και επιδορπίων. Οι γεύσεις της είναι ήπιες, φρέσκες και φυσικές. Τα καρυκεύματα είναι ελαφριά, ενώ τα συστατικά που χρησιμοποιούνται είναι φρέσκα και καλής ποιότητας. Η κατανάλωση εποχιακών τροφών είναι πολύ διαδεδομένη και πολλά πιάτα συνδέονται στενά με μια συγκεκριμένη εποχή  του χρόνου.